Έγραψαν Ιστορία

Ambroise Paré
(1510–1590)
Γάλλος στρατιωτικός χειρουργός που αντικατέστησε τον καυτηριασμό των τραυμάτων με καυτά έλαια χρησιμοποιώντας καταπραϋντικές αλοιφές και την απολίνωση των αρτηριών. Θεωρείται πατέρας της σύγχρονης χειρουργικής, καθώς βελτίωσε τις τεχνικές ακρωτηριασμού και σχεδίασε εξελιγμένα τεχνητά μέλη για τους τραυματισμένους στρατιώτες, σώζοντας αμέτρητες ζωές στο πεδίο της μάχης.

Crawford Long
(1815–1878)
Αμερικανός γιατρός που χρησιμοποίησε πρώτος τον θειικό αιθέρα ως αναισθητικό σε χειρουργική επέμβαση το 1842. Αν και καθυστέρησε να δημοσιεύσει τα αποτελέσματά του, η ανακάλυψή του άλλαξε ριζικά την ιατρική, επιτρέποντας στους χειρουργούς να εκτελούν περίπλοκες επεμβάσεις χωρίς τον πόνο του ασθενούς, σηματοδοτώντας τη γέννηση της αναισθησιολογίας.

Dominique-Jean Larrey
(1766–1842)
Ο αρχιχειρουργός του Ναπολέοντα που επινόησε το σύστημα των «ιπτάμενων ασθενοφόρων» για την άμεση μεταφορά τραυματιών. Εισήγαγε την έννοια της διαλογής (triage), περιθάλποντας πρώτους όσους είχαν τη μεγαλύτερη ανάγκη, ανεξαρτήτως εθνικότητας. Η οργάνωση των στρατιωτικών νοσοκομείων του αποτελεί πρότυπο για τη σύγχρονη επείγουσα ιατρική βοήθεια.

Theodor Billroth
(1829–1894)
Αυστριακός χειρουργός, θεμελιωτής της σύγχρονης χειρουργικής του πεπτικού συστήματος. Πραγματοποίησε τις πρώτες επιτυχείς επεμβάσεις αφαίρεσης τμήματος του στομάχου (γαστρεκτομή) και του οισοφάγου. Η συστηματική καταγραφή των αποτελεσμάτων του και η έμφαση στη μετεγχειρητική φροντίδα μετέτρεψαν τη χειρουργική από τέχνη σε μια αυστηρή επιστημονική πειθαρχία.

Thomas Sydenham
(1624–1689)
Γνωστός ως ο «Άγγλος Ιπποκράτης», έδωσε έμφαση στην προσεκτική παρατήρηση του ασθενούς δίπλα στο κρεβάτι. Περιέγραψε με ακρίβεια τη χορεία (νόσος του Sydenham), την ουρική αρθρίτιδα και την οστρακιά. Η επιμονή του στην ταξινόμηση των ασθενειών βάσει συμπτωμάτων βοήθησε στην εξέλιξη της κλινικής ιατρικής ως πρακτικής επιστήμης.
Jean-Nicolas Corvisart
(1755–1821)
Προσωπικός γιατρός του Ναπολέοντα, αναβίωσε τη μέθοδο της επίκρουσης για τη διάγνωση παθήσεων του θώρακα. Υπήρξε πρωτοπόρος στην καρδιολογία, περιγράφοντας τις βλάβες των βαλβίδων και τη διαστολή της καρδιάς. Δίδαξε ότι η ιατρική πρέπει να βασίζεται στην ανατομική ακρίβεια και στην αυστηρή κλινική εξέταση των οργάνων.

William Withering
(1741–1799)
Άγγλος βοτανολόγος και γιατρός που ανακάλυψε τις θεραπευτικές ιδιότητες της δακτυλίτιδας (digitalis) για την αντιμετώπιση της υδρωπικίας και των καρδιακών παθήσεων. Μελέτησε συστηματικά τη δοσολογία του βοτάνου, θέτοντας τις βάσεις για τη σύγχρονη φαρμακολογία και την επιστημονική χρήση φυτικών εκχυλισμάτων στη θεραπεία χρόνιων καρδιακών προβλημάτων.

Rudolf Magnus
(1873–1927)
Γερμανός φαρμακολόγος και φυσιολόγος που μελέτησε τον έλεγχο της στάσης του σώματος από το νευρικό σύστημα. Ανακάλυψε τα «αντανακλαστικά θέσης», εξηγώντας πώς ο εγκέφαλος και το έσω ούς συνεργάζονται για την ισορροπία. Το έργο του υπήρξε καθοριστικό για την κατανόηση της νευροφυσιολογίας και των κινητικών διαταραχών.

Marcello Malpighi
(1628–1694)
Ιταλός ιατρός που θεωρείται ο «Πατέρας της Μικροσκοπικής Ανατομίας». Υπήρξε ο πρώτος που παρατήρησε τα τριχοειδή αγγεία, συνδέοντας τις αρτηρίες με τις φλέβες και ολοκληρώνοντας τη θεωρία της κυκλοφορίας του αίματος. Ανακάλυψε επίσης τα γλωσσικά γευστικά κάλυκες και μελέτησε τη δομή των νεφρών και του σπλήνα, προσφέροντας νέα γνώση στη φυσιολογία.

Giovanni Battista Morgagni
(1682–1771)
Ιταλός ανατόμος που θεμελίωσε τη σύγχρονη Παθολογική Ανατομική. Με το μνημειώδες έργο του, απέδειξε ότι οι ασθένειες δεν οφείλονται σε διαταραχή των «χυμών» του σώματος, αλλά σε συγκεκριμένες βλάβες στα όργανα. Η μέθοδός του, που συσχέτιζε τα κλινικά συμπτώματα με τα ευρήματα της νεκροψίας, άλλαξε για πάντα τον τρόπο διάγνωσης των νόσων.

Santorio Santorio
(1561–1636)
Ιταλός φυσιολόγος και εφευρέτης που εισήγαγε τη χρήση οργάνων μέτρησης στην ιατρική. Κατασκεύασε το πρώτο κλινικό θερμόμετρο και το «παλμικόλογο» για τη μέτρηση του σφυγμού. Είναι διάσημος για τα πειράματά του σχετικά με τον «ανεπαισθήτο μεταβολισμό», ζυγίζοντας τον εαυτό του και τις τροφές του επί τριάντα χρόνια για να κατανοήσει την απώλεια βάρους.

Erasistratus
(περ. 304–250 π.Χ.)
Έλληνας ανατόμος και βασιλικός γιατρός στη Συρία, γνωστός ως ο «Πατέρας της Φυσιολογίας». Μαζί με τον Ηρόφιλο, πραγματοποίησε πρωτοποριακές ανατομές. Υπήρξε ο πρώτος που διέκρινε τη διαφορά μεταξύ κινητικών και αισθητήριων νεύρων και απέρριψε τη θεωρία των χυμών, υποστηρίζοντας ότι η καρδιά λειτουργεί ως αντλία που προωθεί το αίμα και το πνεύμα.

Ibn Sina
(980-1037)
Πέρσης ιατροφιλόσοφος του 11ου αιώνα. Διεθνώς γνωστός και ένδοξος με το όνομα Αβικέννας που αποτελεί εξελληνισμένο τύπο του αραβικού του ονόματος Ίμπν Σίνα. Οι μελέτες του στράφηκαν στην ποίηση, φυσική, ιατρική, θεολογία, ισλαμικό δίκαιο, μαθηματικά, ενώ κατέληξε στη φιλοσοφία.

Jonas Salk
(1914-1995)
Ο Τζόνας Έντουαρντ Σολκ ήταν Αμερικανός ιατρικός ερευνητής και ιολόγος, παγκοσμίως γνωστός για την ανακάλυψη και ανάπτυξη του πρώτου ασφαλούς και αποτελεσματικού εμβολίου κατά της πολιομυελίτιδας. Γεννήθηκε στην πόλη της Νέας Υόρκης. Ο Σολκ ξεχώριζε για τις ακαδημαϊκές του ικανότητες, αλλά και επειδή επέλεξε την επαγγελματική οδό της έρευνας.

Alexander Fleming
(1881-1955)
Ο Σερ Αλεξάντερ Φλέμινγκ ήταν Σκωτσέζος βιολόγος και φαρμακολόγος, που ασχολήθηκε ερευνητικά με τη βακτηριολογία, την ανοσολογία και τη χημειοθεραπεία. Γνωστός για την ανακάλυψη του πρώτου αντιβιοτικού, της πενικιλίνης, το 1928, για την οποία και πήρε το Βραβείο Νόμπελ Φυσιολογίας και Ιατρικής το 1945, μαζί με τον Αυστραλό Dr Χάουαρντ Φλόρεϋ και τον Σερ Έρνεστ Τσέιν.

Γεώργιος Παπανικολάου
(1883-1962)
Διάσημος Έλληνας ιατρός, βιολόγος και ερευνητής. Ήταν πρωτοπόρος στην κυτταροπαθολογία, και για τον πρώιμο εντοπισμό του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας. Γνωστός ως ο άνθρωπος που ανακάλυψε την πρωτοποριακή κυτταροδιαγνωστική μέθοδο, γνωστή ως Τεστ Παπ.

Marie Curie
(1867-1934)
Ήταν πρωτοπόρος φυσικός και χημικός. Η έρευνά της στη ραδιενέργεια οδήγησε στην ανακάλυψη δύο νέων στοιχείων, του πολωνίου και του ραδίου. Ήταν η πρώτη γυναίκα που κέρδισε Βραβείο Νόμπελ και η μόνη που το κέρδισε σε δύο διαφορετικά επιστημονικά πεδία (Φυσική και Χημεία).

Edward Jenner
(1749-1823)
Ήταν Άγγλος γιατρός, γνωστός ως ο πατέρας της ανοσολογίας. Η πρωτοποριακή του ανακάλυψη ήταν το εμβόλιο κατά της ευλογιάς, το πρώτο εμβόλιο στον κόσμο. Παρατήρησε ότι οι γαλακτοκόμοι που μολύνονταν από την ήπια δαμαλίτιδα (ευλογιά των αγελάδων) αποκτούσαν ανοσία στη θανατηφόρα ευλογιά.

Florence Nightingale
(1820-1910)
Ήταν η θεμελιώτρια της σύγχρονης νοσηλευτικής. Κατά τον Κριμαϊκό Πόλεμο, οργάνωσε τη φροντίδα των τραυματιών, μειώνοντας δραστικά τη θνησιμότητα μέσω της υγιεινής. Ίδρυσε την πρώτη σχολή νοσοκόμων, αναβαθμίζοντας το επάγγελμα και θέτοντας πρότυπα που ακολουθούνται παγκοσμίως μέχρι σήμερα.

Ιπποκράτης
(460π.Χ.-370π.Χ.)
Θεωρείται ο πατέρας της Δυτικής Ιατρικής. Ήταν ο πρώτος που διαχώρισε την ιατρική από τη θρησκεία και τη φιλοσοφία, βασίζοντάς τη στην παρατήρηση και την κλινική εμπειρία. Εισήγαγε την έννοια της διάγνωσης και της πρόγνωσης, ενώ ο όρκος του έθεσε τα θεμέλια της ιατρικής ηθικής.

Rudolf Virchow
(1821-1902)
Ήταν Γερμανός γιατρός, θεμελιωτής της κυτταρικής παθολογίας. Είναι διάσημος για τη θεωρία του "Omnis cellula e cellula" (κάθε κύτταρο προέρχεται από κύτταρο), η οποία καθόρισε ότι οι ασθένειες είναι αποτέλεσμα διαταραχών σε κυτταρικό επίπεδο. Το έργο του έφερε επανάσταση στην κατανόηση των ασθενειών.

Joseph Lister
(1827-1912)
Ήταν Βρετανός χειρουργός, πρωτοπόρος της αντισηπτικής χειρουργικής. Εφαρμόζοντας τις θεωρίες του Παστέρ, εισήγαγε τη χρήση του καρβολικού οξέος (φαινόλης) για την αποστείρωση των εργαλείων και τον καθαρισμό των πληγών. Η μέθοδός του μείωσε δραματικά τις μετεγχειρητικές μολύνσεις και έσωσε αμέτρητες ζωές.

Andreas Vesalius
(1514-1564)
Ήταν Φλαμανδός ανατόμος που άλλαξε την ιατρική της Αναγέννησης. Στο μνημειώδες βιβλίο του "De humani corporis fabrica", διόρθωσε εκατοντάδες λάθη του Γαληνού, βασιζόμενος στις δικές του σχολαστικές ανθρώπινες ανατομές. Θεωρείται ο πατέρας της σύγχρονης ανθρώπινης ανατομίας.

René Laennec
(1781-1826)
Ήταν Γάλλος γιατρός που εφηύρε το στηθοσκόπιο το 1816. Αρχικά ένας απλός ξύλινος κύλινδρος, η συσκευή του επέτρεψε στους γιατρούς, για πρώτη φορά, να ακούν τους ήχους της καρδιάς και των πνευμόνων (μέθοδος της "έμμεσης ακρόασης"). Αυτό έφερε επανάσταση στη διάγνωση των παθήσεων του θώρακα.

Ignaz Semmelweis
(1818-1865)
Ήταν Ούγγρος γιατρός, γνωστός ως ο «Σωτήρας των Μητέρων». Παρατήρησε ότι ο πυρετός της λοχείας μεταδιδόταν στις γυναίκες από τα χέρια των γιατρών που έκαναν αυτοψίες. Εισήγαγε την υποχρεωτική πλύση των χεριών με διάλυμα χλωρίου, μειώνοντας δραματικά τους θανάτους, αν και οι ιδέες του απορρίφθηκαν στην εποχή του.

Elizabeth Blackwell
(1821-1910)
Αυτή η γυναίκα έσπασε τα εμπόδια για τις γυναίκες στην ιατρική. Ήταν η πρώτη γυναίκα που έγινε δεκτή και αποφοίτησε από ιατρική σχολή στις Ηνωμένες Πολιτείες (Geneva Medical College). Αφιέρωσε την καριέρα της στην προώθηση της εκπαίδευσης των γυναικών στην ιατρική και ίδρυσε το δικό της ιατρικό κολέγιο για γυναίκες.

Clara Barton
(1821-1912)
Ήταν Αμερικανίδα νοσοκόμα και ανθρωπίστρια. Έγινε γνωστή ως ο «Άγγελος του Πεδίου Μάχης» για τη φροντίδα που παρείχε στους στρατιώτες κατά τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο. Το σημαντικότερο έργο της ήταν η ίδρυση του Αμερικανικού Ερυθρού Σταυρού το 1881, στον οποίο διετέλεσε πρόεδρος για 23 χρόνια.

Paul Ehrlich
(1854-1915)
Ήταν Γερμανός γιατρός και επιστήμονας που κέρδισε Βραβείο Νόμπελ. Θεωρείται πατέρας της χημειοθεραπείας και πρωτοπόρος της ανοσολογίας. Ανέπτυξε την έννοια της «μαγικής σφαίρας» (magic bullet) — ενός φαρμάκου που στοχεύει επιλεκτικά έναν παθογόνο οργανισμό. Ανακάλυψε την πρώτη αποτελεσματική θεραπεία για τη σύφιλη (Salvarsan).

William Osler
(1849-1919)
Ήταν Καναδός γιατρός, ένας από τους ιδρυτές του Νοσοκομείου Johns Hopkins. Θεωρείται πατέρας της σύγχρονης κλινικής ιατρικής, καθώς έφερε τους φοιτητές από το αμφιθέατρο στο κρεβάτι του ασθενούς (bedside teaching). Η έμφασή του στην κλινική παρατήρηση και η ανθρωπιστική του προσέγγιση μεταμόρφωσαν την ιατρική εκπαίδευση παγκοσμίως.

Virginia Apgar
(1909-1974)
Ήταν Αμερικανίδα αναισθησιολόγος. Το 1952, ανέπτυξε τη "Κλίμακα Apgar" (Apgar Score), την πρώτη τυποποιημένη μέθοδο για την αξιολόγηση της υγείας ενός νεογέννητου αμέσως μετά τον τοκετό. Αυτό το απλό σύστημα βαθμολόγησης έσωσε αμέτρητες ζωές μωρών, επιτρέποντας την άμεση ιατρική παρέμβαση.

Avicenna (Ibn Sina)
(980-1037)
Ήταν Πέρσης πολυμαθής, φιλόσοφος και γιατρός, από τις πιο σημαίνουσες μορφές της Ισλαμικής Χρυσής Εποχής. Το μνημειώδες έργο του, "Ο Κανόνας της Ιατρικής", ήταν το βασικό ιατρικό εγχειρίδιο στην Ευρώπη και τον ισλαμικό κόσμο για αιώνες, συνδυάζοντας την αρχαία γνώση με δικές του παρατηρήσεις.

Andreas Gruentzig
(1939-1985)
Ήταν Γερμανός καρδιολόγος που έφερε επανάσταση στην επεμβατική καρδιολογία. Το 1977, πραγματοποίησε την πρώτη επιτυχημένη στεφανιαία αγγειοπλαστική με καθετήρα μπαλονιού, ανοίγοντας μια φραγμένη αρτηρία χωρίς ανοιχτό χειρουργείο. Η τεχνική του ("μπαλονάκι") έγινε η βάση για τη θεραπεία της στεφανιαίας νόσου.

Rosalind Franklin
(1920-1958)
'Hταν Βρετανίδα χημικός και κρυσταλλογράφος. Η πρωτοποριακή της εργασία στην κρυσταλλογραφία ακτίνων Χ, ιδίως η "Φωτογραφία 51", παρείχε τα κρίσιμα δεδομένα που αποκάλυψαν τη δομή της διπλής έλικας του DNA. Η συμβολή της, αν και υποτιμημένη αρχικά, ήταν θεμελιώδης για τη σύγχρονη βιολογία.

Wilhelm Röntgen
(1845-1923)
'Hταν Γερμανός φυσικός που το 1895 ανακάλυψε τυχαία μια άγνωστη ακτινοβολία, την οποία ονόμασε "ακτίνες Χ". Αυτή η ανακάλυψη μεταμόρφωσε την ιατρική διάγνωση, επιτρέποντας την απεικόνιση του εσωτερικού του σώματος χωρίς χειρουργείο. Κέρδισε το πρώτο Βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1901.

Barbara McClintock
(1902-1992)
'Hταν Αμερικανίδα, βραβευμένη με Νόμπελ Ιατρικής (1983). Μελετώντας τον αραβόσιτο, ανακάλυψε τα "μεταθετά στοιχεία" (jumping genes), αποδεικνύοντας ότι τα γονίδια μπορούν να αλλάζουν θέση πάνω στα χρωμοσώματα. Η θεωρία της, αν και αρχικά αμφισβητήθηκε, έφερε επανάσταση στη γενετική.

Harvey Cushing
(1869-1939)
'Hταν Αμερικανός γιατρός που θεωρείται ο πατέρας της σύγχρονης νευροχειρουργικής. Ανέπτυξε τις βασικές τεχνικές για τις επεμβάσεις στον εγκέφαλο, μειώνοντας δραματικά τα ποσοστά θνησιμότητας. Επίσης, μελέτησε την υπόφυση και περιέγραψε τη "Νόσο του Cushing", συμβάλλοντας καθοριστικά στην ενδοκρινολογία.

Mary Eliza Mahoney
(1845–1926)
'Ηταν η πρώτη Αφροαμερικανή που έλαβε επίσημα άδεια άσκησης επαγγέλματος νοσοκόμας στις ΗΠΑ. Πάλεψε κατά των φυλετικών διακρίσεων στον τομέα της, συνίδρυσε την Εθνική Ένωση Έγχρωμων Νοσοκόμων (NACGN) και αποτέλεσε σύμβολο για τα δικαιώματα των μαύρων γυναικών στην υγειονομική περίθαλψη.

Louis Pasteur
(1822-1895)
'Hταν Γάλλος βιολόγος και χημικός, θεμελιωτής της μικροβιολογίας. Απέδειξε τη θεωρία των μικροβίων (ότι τα μικρόβια προκαλούν ασθένειες) και ανέπτυξε την παστερίωση για την ασφάλεια των τροφίμων. Δημιούργησε επίσης τα εμβόλια για τη λύσσα και τον άνθρακα, σώζοντας αμέτρητες ζωές ανθρώπων και ζώων.

Robert Koch
(1843-1910)
Ήταν Γερμανός γιατρός, που μαζί με τον Παστέρ, θεωρείται ιδρυτής της βακτηριολογίας. Ήταν ο πρώτος που απομόνωσε συγκεκριμένα βακτήρια που προκαλούν ασθένειες, ανακαλύπτοντας τους βακίλους του άνθρακα, της φυματίωσης (για την οποία πήρε Νόμπελ) και της χολέρας. Τα "Κριτήρια του Κοχ" έθεσαν τους κανόνες για την ταυτοποίηση παθογόνων.

Walter Reed
(1851–1902)
'Hταν γιατρός του αμερικανικού στρατού. Ηγήθηκε της επιτροπής που απέδειξε, κατά την κατασκευή της Διώρυγας του Παναμά, ότι ο κίτρινος πυρετός μεταδίδεται από τα κουνούπια (συγκεκριμένα το Aedes aegypti). Αυτή η ανακάλυψη-ορόσημο επέτρεψε την εξάλειψη της νόσου και την ολοκλήρωση του έργου.

Paracelsus
(1493–1541)
'Hταν Ελβετός γιατρός της Αναγέννησης που αμφισβήτησε τις αρχαίες θεωρίες του Γαληνού. Έφερε επανάσταση στην ιατρική, τονίζοντας τη σημασία της χημείας και της παρατήρησης. Εισήγαγε τη χρήση χημικών ουσιών και ορυκτών ως φαρμάκων, θέτοντας τα θεμέλια της σύγχρονης φαρμακολογίας και της τοξικολογίας.

Galen (Γαληνός)
(129μ.Χ–200 μ.Χ.)
'Hταν Έλληνας γιατρός που έδρασε στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Οι θεωρίες του, βασισμένες σε ανατομές ζώων, κυριάρχησαν απόλυτα στη δυτική ιατρική για πάνω από 1.300 χρόνια. Το έργο του κάλυψε την ανατομία, τη φυσιολογία και τη φαρμακολογία, αποτελώντας αδιαμφισβήτητη αυθεντία μέχρι την Αναγέννηση.

Tu Youyou
(1930-σήμερα)
Είναι Κινέζα φαρμακευτική χημικός. Κέρδισε το Βραβείο Νόμπελ Ιατρικής (2015) για την ανακάλυψη της αρτεμισινίνης, ενός φαρμάκου που σώζει εκατομμύρια ζωές από την ελονοσία. Εμπνευσμένη από την αρχαία κινεζική ιατρική, εξήγαγε την ουσία από το φυτό Artemisia annua, δημιουργώντας την πιο αποτελεσματική θεραπεία για την ασθένεια.

Santiago Ramón y Cajal
(1852–1934)
Ήταν Ισπανός νευροεπιστήμονας, βραβευμένος με Νόμπελ. Θεωρείται ο πατέρας της σύγχρονης νευροεπιστήμης, καθώς ήταν ο πρώτος που απέδειξε ότι το νευρικό σύστημα αποτελείται από μεμονωμένα κύτταρα (νευρώνες) και όχι ένα συνεχές δίκτυο. Οι απεικονίσεις του παραμένουν κλασικές.

Gertrude B. Elion
(1918-1999)
'Hταν Αμερικανίδα βιοχημικός και φαρμακολόγος, βραβευμένη με Νόμπελ. Ανέπτυξε μια επαναστατική μέθοδο «ορθολογικού σχεδιασμού φαρμάκων», δημιουργώντας στοχευμένες θεραπείες. Η δουλειά της οδήγησε σε φάρμακα για τη λευχαιμία (Mercaptopurine), τις μεταμοσχεύσεις (Azathioprine) και τον ιό του έρπητα (Acyclovir).

Rita Levi-Montalcini
(1909-2012)
'Hταν Ιταλίδα νευροβιολόγος, βραβευμένη με Νόμπελ Ιατρικής (1986) για την ανακάλυψη του νευρικού αυξητικού παράγοντα (NGF). Η έρευνά της, που διεξήχθη εν μέρει σε ένα αυτοσχέδιο εργαστήριο κατά τον Β' ΠΠ, αποκάλυψε πώς αναπτύσσονται τα νευρικά κύτταρα, ανοίγοντας δρόμους για τη θεραπεία νευροεκφυλιστικών ασθενειών.

Benjamin Spock
(1903–1998)
'Hταν Αμερικανός παιδίατρος, του οποίου το βιβλίο "Baby and Child Care" (1946) άλλαξε τον τρόπο ανατροφής των παιδιών. Προέτρεψε τους γονείς να είναι πιο ευέλικτοι, να δείχνουν στοργή και να εμπιστεύονται το ένστικτό τους, αντί να ακολουθούν αυστηρούς κανόνες. Επηρέασε εκατομμύρια γονείς παγκοσμίως.

Christiaan Barnard
(1922–2001)
'Hταν Νοτιοαφρικανός καρδιοχειρουργός που έγραψε ιστορία. Στις 3 Δεκεμβρίου 1967, στο Κέιπ Τάουν, ηγήθηκε της ομάδας που πραγματοποίησε την πρώτη επιτυχημένη μεταμόσχευση ανθρώπινης καρδιάς στον κόσμο. Αν και ο ασθενής έζησε 18 ημέρες, η επέμβαση άνοιξε τον δρόμο για τη μεταμοσχευτική χειρουργική.

Dorothy Hodgkin
(1910–1994)
'Ηταν Βρετανίδα βιοχημικός, βραβευμένη με Νόμπελ Χημείας (1964). Χρησιμοποιώντας την κρυσταλλογραφία ακτίνων Χ, προσδιόρισε την τρισδιάστατη δομή πολύπλοκων βιομορίων. Η χαρτογράφηση της πενικιλίνης, της βιταμίνης Β12 και (αργότερα) της ινσουλίνης από την ίδια, υπήρξε θεμελιώδης για την ιατρική και τη φαρμακολογία.

Willem Kolff
(1911–2009)
'Hταν Ολλανδός γιατρός, γνωστός ως ο πατέρας των τεχνητών οργάνων. Κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής, κατασκεύασε τον πρώτο λειτουργικό τεχνητό νεφρό, θεμελιώνοντας τη μέθοδο της αιμοκάθαρσης. Το έργο του έσωσε εκατομμύρια ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια και άνοιξε τον δρόμο για τις μεταμοσχεύσεις.

Fe del Mundo
(1911–2011)
'Hταν πρωτοπόρος παιδίατρος από τις Φιλιππίνες. Ήταν η πρώτη γυναίκα που έγινε δεκτή στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ (1936). Αφιέρωσε τη ζωή της στην παιδική υγεία, ιδρύοντας το πρώτο παιδιατρικό νοσοκομείο στη χώρα της και εφευρίσκοντας μια θερμοκοιτίδα από μπαμπού για αγροτικές περιοχές.

Daniel Hale Williams
(1856–1931)
'Hταν Αφροαμερικανός χειρουργός που έγραψε ιστορία το 1893. Πραγματοποίησε μία από τις πρώτες επιτυχημένες επεμβάσεις ανοιχτής καρδιάς στον κόσμο, ράβοντας μια πληγή στο περικάρδιο ενός ασθενούς. Ίδρυσε επίσης το νοσοκομείο Provident στο Σικάγο, το πρώτο νοσοκομείο στις ΗΠΑ χωρίς φυλετικές διακρίσεις.

Trotula of Salerno
(11ος/12ος αιώνας)
Ήταν μια μορφή που συνδέεται με την Ιατρική Σχολή του Σαλέρνο. Θεωρείται πρωτοπόρος στη γυναικολογία και τη μαιευτική. Τα κείμενα που αποδίδονται σε αυτήν, όπως το "Παθήσεις των Γυναικών", αμφισβήτησαν τα ταμπού της εποχής και αποτέλεσαν βασικά εγχειρίδια για τη γυναικεία υγεία για αιώνες.

Margaret Sanger
(1879–1966)
'Hταν Αμερικανίδα ακτιβίστρια και νοσοκόμα. Θεωρείται η ιδρύτρια του κινήματος για τον έλεγχο των γεννήσεων. Άνοιξε την πρώτη κλινική αντισύλληψης στις ΗΠΑ και ίδρυσε οργανώσεις που εξελίχθηκαν στη σημερινή Planned Parenthood. Το έργο της ήταν καθοριστικό για τα αναπαραγωγικά δικαιώματα των γυναικών.

Alexis Carrel
(1873–1944)
'Hταν Γάλλος χειρουργός και βιολόγος, βραβευμένος με Νόμπελ Ιατρικής (1912). Έφερε επανάσταση στη χειρουργική των αγγείων, αναπτύσσοντας νέες τεχνικές ραφής που επέτρεψαν τις μεταμοσχεύσεις οργάνων. Το έργο του πάνω στην εξωσωματική κυκλοφορία (perfusion) άνοιξε τον δρόμο για τη διατήρηση οργάνων.

Virginia Henderson
(1897–1996)
'Hταν Αμερικανίδα νοσοκόμα, γνωστή ως η «Πρώτη Κυρία της Νοσηλευτικής». Ο ορισμός της για τη νοσηλευτική — να βοηθά το άτομο (υγιές ή άρρωστο) να εκτελεί δραστηριότητες που συμβάλλουν στην υγεία ή την ανάρρωσή του — έγινε παγκοσμίως αποδεκτός και άλλαξε τη φιλοσοφία της φροντίδας.

William Harvey
(1578–1657)
'Ηταν Άγγλος γιατρός που έφερε επανάσταση στη φυσιολογία. Στο έργο του "De Motu Cordis" (1628), απέδειξε για πρώτη φορά με ακρίβεια ότι η καρδιά λειτουργεί ως αντλία που προωθεί το αίμα σε ένα κλειστό κυκλοφορικό σύστημα σε όλο το σώμα, καταρρίπτοντας τις θεωρίες του Γαληνού.

Ludwik Fleck
(1896–1961)
'Ηταν Πολωνός μικροβιολόγος και φιλόσοφος της επιστήμης. Είναι γνωστός για την ανάπτυξη της έννοιας του «συλλογικού ύφους σκέψης» (thought collective). Υποστήριξε ότι η επιστημονική γνώση δεν είναι αντικειμενική, αλλά διαμορφώνεται κοινωνικά και ιστορικά από την κοινότητα των ερευνητών.

Gerty Cori
(1896–1957)
'Hταν Αυστροαμερικανίδα βιοχημικός. Έγινε η πρώτη γυναίκα στις ΗΠΑ που κέρδισε Βραβείο Νόμπελ Ιατρικής (1947), μαζί με τον σύζυγό της Carl. Η έρευνά τους αποκάλυψε τον «Κύκλο του Cori», τον μηχανισμό με τον οποίο το σώμα μεταβολίζει τους υδατάνθρακες (γλυκόζη), θεμελιώδης ανακάλυψη για τον διαβήτη.

John Snow
(1813–1858)
'Hταν Άγγλος γιατρός, που θεωρείται πατέρας της σύγχρονης επιδημιολογίας. Κατά την επιδημία χολέρας στο Λονδίνο το 1854, αμφισβήτησε τη θεωρία του «μιάσματος». Χαρτογραφώντας τα κρούσματα, απέδειξε ότι η νόσος μεταδιδόταν από μια μολυσμένη αντλία νερού, θεμελιώνοντας τη σημασία της δημόσιας υγιεινής.

Helen Brooke Taussig
(1898–1986)
'Hταν Αμερικανίδα γιατρός, ιδρύτρια του τομέα της παιδιατρικής καρδιολογίας. Ήταν πρωτοπόρος στη διάγνωση συγγενών καρδιοπαθειών. Σε συνεργασία με τους Blalock και Thomas, ανέπτυξε την επέμβαση Blalock-Taussig, την πρώτη επιτυχημένη χειρουργική θεραπεία για την κυανωτική νόσο ("blue baby syndrome").

Antonia Novello
(1944-σήμερα)
Είναι Πορτορικανή γιατρός. Το 1990, έγραψε ιστορία ως η πρώτη γυναίκα και η πρώτη Ισπανόφωνη (Λατίνα) που διορίστηκε Γενική Ιατρός (Surgeon General) των Ηνωμένων Πολιτειών. Επικεντρώθηκε σε θέματα δημόσιας υγείας που αφορούσαν τις γυναίκες, τα παιδιά και τις μειονότητες.

Frederick Banting
(1891-1941)
'Hταν Καναδός γιατρός, βραβευμένος με Νόμπελ. Μαζί με τον Charles Best, ανακάλυψε την ινσουλίνη το 1921. Αυτή η ορμόνη αποδείχθηκε η πρώτη αποτελεσματική θεραπεία για τον διαβήτη, μετατρέποντας μια θανατηφόρα ασθένεια σε διαχειρίσιμη πάθηση και σώζοντας εκατομμύρια ζωές.

Alice Catherine Evans
(1881–1975)
'Hταν Αμερικανίδα μικροβιολόγος. Ήταν η πρώτη που απέδειξε ότι το βακτήριο Brucella abortus, που προκαλούσε αποβολές στα βοοειδή, μπορούσε να μολύνει και τον άνθρωπο (προκαλώντας βρουκέλλωση ή μελιταίο πυρετό) μέσω του μη παστεριωμένου γάλακτος. Η έρευνά της οδήγησε στην υιοθέτηση της παστερίωσης.

Thomas Hodgkin
(1798–1866)
Ήταν Βρετανός ιατρός και παθολόγος, από τους πρωτοπόρους της προληπτικής ιατρικής. Ενώ εργαζόταν στο Guy's Hospital στο Λονδίνο, το 1832, περιέγραψε μια συγκεκριμένη μορφή καρκίνου του λεμφικού συστήματος. Η πάθηση αυτή, που χαρακτηρίζεται από τη διόγκωση των λεμφαδένων, ονομάστηκε «λέμφωμα Hodgkin» προς τιμήν του, αναγνωρίζοντας την πρωτοποριακή του παρατήρηση.

Rachel Carson
(1907–1964)
'Hταν Αμερικανίδα θαλάσσια βιολόγος, συγγραφέας και οικολόγος. Το βιβλίο της Silent Spring (Σιωπηλή Άνοιξη, 1962) κατήγγειλε τις καταστροφικές επιπτώσεις της αλόγιστης χρήσης συνθετικών φυτοφαρμάκων, όπως το DDT, στο περιβάλλον και τη δημόσια υγεία. Το έργο της θεωρείται θεμελιώδες, καθώς πυροδότησε το παγκόσμιο περιβαλλοντικό κίνημα.

James Parkinson
(1755–1824)
Ήταν Άγγλος χειρουργός, γεωλόγος και πολιτικός ακτιβιστής. Το 1817 δημοσίευσε το δοκίμιο "An Essay on the Shaking Palsy" (Δοκίμιο για την Τρομώδη Παράλυση), όπου περιέγραψε για πρώτη φορά με λεπτομέρεια τα χαρακτηριστικά συμπτώματα (τρόμος, βραδυκινησία, ακαμψία) της νευροεκφυλιστικής πάθησης που σήμερα φέρει το όνομά του (Νόσος του Πάρκινσον).

Henrietta Lacks
(1920–1951)
Ήταν Αφροαμερικανίδα γυναίκα, η οποία χωρίς να το γνωρίζει, έγινε πηγή αθανασίας για την ιατρική έρευνα. Τα καρκινικά κύτταρα που ελήφθησαν κατά τη θεραπεία της (τα «HeLa cells») ήταν τα πρώτα ανθρώπινα κύτταρα που καλλιεργήθηκαν με επιτυχία στο εργαστήριο. Χρησιμοποιήθηκαν για την ανάπτυξη εμβολίων (π.χ. πολιομυελίτιδα), τη χαρτογράφηση γονιδίων και την έρευνα για τον καρκίνο.

Antonie van Leeuwenhoek
(1632-1723)
'Hταν Ολλανδός έμπορος και αυτοδίδακτος επιστήμονας. Θεωρείται ο «Πατέρας της Μικροβιολογίας». Χρησιμοποιώντας πανίσχυρα, χειροποίητα μικροσκόπια, ήταν ο πρώτος που παρατήρησε και περιέγραψε μικροοργανισμούς (όπως βακτήρια και πρωτόζωα), τους οποίους ονόμασε «ζωύφια» (animalcules), ανοίγοντας έναν εντελώς νέο κόσμο για την επιστήμη.

Ernest Chain
(1906–1979)
'Hταν Γερμανο-Βρετανός βιοχημικός. Κέρδισε το Βραβείο Νόμπελ (1945) μαζί με τον Fleming και τον Florey. Ενώ ο Fleming ανακάλυψε την πενικιλίνη, ο Chain ήταν καθοριστικός στην απομόνωση, τον καθαρισμό και την ανάπτυξη μεθόδων για τη μαζική παραγωγή της, μετατρέποντάς την σε φάρμακο.

Μάχη (Ανδρομάχη) Παπανικολάου
(1890-1982)
'Hταν η σύζυγος και η πιο στενή, αφοσιωμένη συνεργάτης του Γεωργίου Παπανικολάου. Εργάστηκε ακούραστα δίπλα του για δεκαετίες ως τεχνικός στο εργαστήριο και ήταν συχνά η πρώτη εθελόντρια για τη λήψη δειγμάτων. Η αθόρυβη αλλά καθοριστική συμβολή της ήταν θεμελιώδης για την επιτυχία και την ανάπτυξη του Τεστ Παπ.

Hildegard of Bingen
(1098–1179)
'Hταν Γερμανίδα ηγουμένη, μύστρια και πολυμαθής του Μεσαίωνα. Συνέγραψε σημαντικά ιατρικά και βοτανολογικά κείμενα (όπως το Physica), βασισμένα σε μια ολιστική προσέγγιση που συνδύαζε τη φυσική θεραπεία (βότανα, δίαιτα) με τη θεολογία. Το έργο της αποτελεί πολύτιμη πηγή για τη μεσαιωνική ιατρική.

Maurice Hilleman
(1919–2005)
'Ηταν Αμερικανός μικροβιολόγος, ο οποίος πιθανώς έσωσε περισσότερες ζωές από οποιονδήποτε άλλο επιστήμονα του 20ού αιώνα, παραμένοντας όμως σχεδόν άγνωστος στο ευρύ κοινό. Ανέπτυξε πάνω από 40 εμβόλια, συμπεριλαμβανομένων των περισσότερων που χρησιμοποιούνται σήμερα, όπως για την ιλαρά, την παρωτίτιδα, την ερυθρά (MMR), την ηπατίτιδα Α και Β.

Albert Sabin
(1906–1993)
'Hταν Πολωνο-Αμερικανός ιατρικός ερευνητής. Ανέπτυξε το ευρέως χρησιμοποιούμενο από του στόματος εμβόλιο κατά της πολιομυελίτιδας (OPV), το οποίο χρησιμοποιεί εξασθενημένους ζωντανούς ιούς. Το εμβόλιό του (σε σταγόνες) ήταν ευκολότερο στη χορήγηση και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην παγκόσμια εκστρατεία εξάλειψης της νόσου.

Sir James Young Simpson
(1811–1870)
Ήταν Σκωτσέζος μαιευτήρας. Ήταν ο πρώτος που απέδειξε τις αναισθητικές ιδιότητες του χλωροφορμίου το 1847. Υπερασπίστηκε σθεναρά τη χρήση του στη μαιευτική (για τον «ανώδυνο τοκετό»), παρά τις ιατρικές και θρησκευτικές αντιρρήσεις. Η χρήση του από τη Βασίλισσα Βικτώρια κατέστησε τη μέθοδο ευρέως αποδεκτή.

Florence R. Sabin
(1871–1953)
Ήταν Αμερικανίδα ανατόμος και ερευνήτρια. Ήταν η πρώτη γυναίκα που έγινε τακτική καθηγήτρια στην Ιατρική Σχολή Johns Hopkins. Η έρευνά της παρείχε θεμελιώδεις γνώσεις για την προέλευση του λεμφικού συστήματος. Αργότερα, ως υπέρμαχος της δημόσιας υγείας, μεταμόρφωσε το σύστημα υγείας του Κολοράντο.

Sigmund Freud
(1856-1939)
'Hταν Αυστριακός νευρολόγος, γνωστός ως ο πατέρας της ψυχανάλυσης. Αν και οι θεωρίες του (όπως το ασυνείδητο, το Οιδιπόδειο σύμπλεγμα και η ερμηνεία των ονείρων) είναι αμφιλεγόμενες, η επιρροή του στην ψυχολογία, την ψυχιατρική και τον δυτικό πολιτισμό του 20ού αιώνα υπήρξε τεράστια.

Charles Nicolle
(1866–1936)
'Hταν Γάλλος βακτηριολόγος, διευθυντής του Ινστιτούτου Παστέρ στην Τύνιδα. Κέρδισε το Βραβείο Νόμπελ Ιατρικής (1928) για την ανακάλυψή του ότι ο εξανθηματικός τύφος δεν μεταδίδεται απευθείας, αλλά μέσω του ενδιάμεσου ξενιστή της ψείρας του σώματος. Αυτό έσωσε αμέτρητες ζωές σε στρατούς και φυλακές.

Mary Edwards Walker
(1832–1919)
'Hταν Αμερικανίδα χειρουργός, υπέρμαχος των δικαιωμάτων των γυναικών και πολέμιος της δουλείας. Υπηρέτησε ως χειρουργός κατά τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο και αιχμαλωτίστηκε. Είναι η μόνη γυναίκα στην ιστορία των ΗΠΑ που έχει τιμηθεί με το Μετάλλιο της Τιμής (Medal of Honor).

Sushruta
(περ. 800-600 π.Χ.)
Ήταν αρχαίος Ινδός γιατρός, γνωστός ως ο «Πατέρας της Χειρουργικής». Στο κείμενό του, Sushruta Samhita, περιέγραψε πάνω από 300 χειρουργικές επεμβάσεις και 120 εργαλεία, συμπεριλαμβανομένων εξελιγμένων τεχνικών ρινοπλαστικής (πλαστικής μύτης), οι οποίες επηρέασαν την ιατρική για αιώνες.

Αλκμαίων ο Κροτωνιάτης
(περ. 5ος αιώνας π.Χ.)
Ήταν Έλληνας προσωκρατικός φιλόσοφος και ιατρικός ερευνητής. Ήταν ο πρώτος που πρότεινε ότι ο εγκέφαλος, και όχι η καρδιά, είναι το κέντρο της νόησης και των αισθήσεων. Πραγματοποίησε ανατομές σε ζώα και ανακάλυψε τους οπτικούς νευρικούς πόρους, συμβάλλοντας στην κατανόηση του νευρικού συστήματος.

Ηρόφιλος
(περ. 335-280 π.Χ.
Ήταν Έλληνας γιατρός της Αλεξανδρινής σχολής, γνωστός ως ο «Πατέρας της Ανατομίας». Ήταν ένας από τους πρώτους που πραγματοποίησε συστηματικές ανατομές σε ανθρώπινα πτώματα. Διέκρινε τους κινητικούς από τους αισθητικούς νεύρους και περιέγραψε με ακρίβεια τον εγκέφαλο.

Imhotep
(περ. 27ος αιώνας π.Χ.)
Ήταν Αιγύπτιος πολυμαθής, αρχιτέκτονας και γιατρός. Θεωρείται από πολλούς ο πρώτος καταγεγραμμένος γιατρός στην ιστορία, προηγούμενος του Ιπποκράτη κατά 2.200 χρόνια. Θεοποιήθηκε μετά τον θάνατό του ως θεός της ιατρικής. Το έργο του, αν και χαμένο, πιστεύεται ότι έθεσε τις βάσεις της αιγυπτιακής ιατρικής.
Ανανεώνεται κάθε Τετάρτη!