Έγραψαν Ιστορία

Ignaz Semmelweis
(1818-1865)
Ήταν Ούγγρος γιατρός, γνωστός ως ο «Σωτήρας των Μητέρων». Παρατήρησε ότι ο πυρετός της λοχείας μεταδιδόταν στις γυναίκες από τα χέρια των γιατρών που έκαναν αυτοψίες. Εισήγαγε την υποχρεωτική πλύση των χεριών με διάλυμα χλωρίου, μειώνοντας δραματικά τους θανάτους, αν και οι ιδέες του απορρίφθηκαν στην εποχή του.

Elizabeth Blackwell
(1821-1910)
Αυτή η γυναίκα έσπασε τα εμπόδια για τις γυναίκες στην ιατρική. Ήταν η πρώτη γυναίκα που έγινε δεκτή και αποφοίτησε από ιατρική σχολή στις Ηνωμένες Πολιτείες (Geneva Medical College). Αφιέρωσε την καριέρα της στην προώθηση της εκπαίδευσης των γυναικών στην ιατρική και ίδρυσε το δικό της ιατρικό κολέγιο για γυναίκες.

Clara Barton
(1821-1912)
Ήταν Αμερικανίδα νοσοκόμα και ανθρωπίστρια. Έγινε γνωστή ως ο «Άγγελος του Πεδίου Μάχης» για τη φροντίδα που παρείχε στους στρατιώτες κατά τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο. Το σημαντικότερο έργο της ήταν η ίδρυση του Αμερικανικού Ερυθρού Σταυρού το 1881, στον οποίο διετέλεσε πρόεδρος για 23 χρόνια.

Paul Ehrlich
(1854-1915)
Ήταν Γερμανός γιατρός και επιστήμονας που κέρδισε Βραβείο Νόμπελ. Θεωρείται πατέρας της χημειοθεραπείας και πρωτοπόρος της ανοσολογίας. Ανέπτυξε την έννοια της «μαγικής σφαίρας» (magic bullet) — ενός φαρμάκου που στοχεύει επιλεκτικά έναν παθογόνο οργανισμό. Ανακάλυψε την πρώτη αποτελεσματική θεραπεία για τη σύφιλη (Salvarsan).

William Osler
(1849-1919)
Ήταν Καναδός γιατρός, ένας από τους ιδρυτές του Νοσοκομείου Johns Hopkins. Θεωρείται πατέρας της σύγχρονης κλινικής ιατρικής, καθώς έφερε τους φοιτητές από το αμφιθέατρο στο κρεβάτι του ασθενούς (bedside teaching). Η έμφασή του στην κλινική παρατήρηση και η ανθρωπιστική του προσέγγιση μεταμόρφωσαν την ιατρική εκπαίδευση παγκοσμίως.

Virginia Apgar
(1909-1974)
Ήταν Αμερικανίδα αναισθησιολόγος. Το 1952, ανέπτυξε τη "Κλίμακα Apgar" (Apgar Score), την πρώτη τυποποιημένη μέθοδο για την αξιολόγηση της υγείας ενός νεογέννητου αμέσως μετά τον τοκετό. Αυτό το απλό σύστημα βαθμολόγησης έσωσε αμέτρητες ζωές μωρών, επιτρέποντας την άμεση ιατρική παρέμβαση.

Avicenna (Ibn Sina)
(980-1037)
Ήταν Πέρσης πολυμαθής, φιλόσοφος και γιατρός, από τις πιο σημαίνουσες μορφές της Ισλαμικής Χρυσής Εποχής. Το μνημειώδες έργο του, "Ο Κανόνας της Ιατρικής", ήταν το βασικό ιατρικό εγχειρίδιο στην Ευρώπη και τον ισλαμικό κόσμο για αιώνες, συνδυάζοντας την αρχαία γνώση με δικές του παρατηρήσεις.

Andreas Gruentzig
(1939-1985)
Ήταν Γερμανός καρδιολόγος που έφερε επανάσταση στην επεμβατική καρδιολογία. Το 1977, πραγματοποίησε την πρώτη επιτυχημένη στεφανιαία αγγειοπλαστική με καθετήρα μπαλονιού, ανοίγοντας μια φραγμένη αρτηρία χωρίς ανοιχτό χειρουργείο. Η τεχνική του ("μπαλονάκι") έγινε η βάση για τη θεραπεία της στεφανιαίας νόσου.

Rosalind Franklin
(1920-1958)
'Hταν Βρετανίδα χημικός και κρυσταλλογράφος. Η πρωτοποριακή της εργασία στην κρυσταλλογραφία ακτίνων Χ, ιδίως η "Φωτογραφία 51", παρείχε τα κρίσιμα δεδομένα που αποκάλυψαν τη δομή της διπλής έλικας του DNA. Η συμβολή της, αν και υποτιμημένη αρχικά, ήταν θεμελιώδης για τη σύγχρονη βιολογία.

Wilhelm Röntgen
(1845-1923)
'Hταν Γερμανός φυσικός που το 1895 ανακάλυψε τυχαία μια άγνωστη ακτινοβολία, την οποία ονόμασε "ακτίνες Χ". Αυτή η ανακάλυψη μεταμόρφωσε την ιατρική διάγνωση, επιτρέποντας την απεικόνιση του εσωτερικού του σώματος χωρίς χειρουργείο. Κέρδισε το πρώτο Βραβείο Νόμπελ Φυσικής το 1901.

Barbara McClintock
(1902-1992)
'Hταν Αμερικανίδα, βραβευμένη με Νόμπελ Ιατρικής (1983). Μελετώντας τον αραβόσιτο, ανακάλυψε τα "μεταθετά στοιχεία" (jumping genes), αποδεικνύοντας ότι τα γονίδια μπορούν να αλλάζουν θέση πάνω στα χρωμοσώματα. Η θεωρία της, αν και αρχικά αμφισβητήθηκε, έφερε επανάσταση στη γενετική.

Harvey Cushing
(1869-1939)
'Hταν Αμερικανός γιατρός που θεωρείται ο πατέρας της σύγχρονης νευροχειρουργικής. Ανέπτυξε τις βασικές τεχνικές για τις επεμβάσεις στον εγκέφαλο, μειώνοντας δραματικά τα ποσοστά θνησιμότητας. Επίσης, μελέτησε την υπόφυση και περιέγραψε τη "Νόσο του Cushing", συμβάλλοντας καθοριστικά στην ενδοκρινολογία.

Mary Eliza Mahoney
(1845–1926)
'Ηταν η πρώτη Αφροαμερικανή που έλαβε επίσημα άδεια άσκησης επαγγέλματος νοσοκόμας στις ΗΠΑ. Πάλεψε κατά των φυλετικών διακρίσεων στον τομέα της, συνίδρυσε την Εθνική Ένωση Έγχρωμων Νοσοκόμων (NACGN) και αποτέλεσε σύμβολο για τα δικαιώματα των μαύρων γυναικών στην υγειονομική περίθαλψη.

Louis Pasteur
(1822-1895)
'Hταν Γάλλος βιολόγος και χημικός, θεμελιωτής της μικροβιολογίας. Απέδειξε τη θεωρία των μικροβίων (ότι τα μικρόβια προκαλούν ασθένειες) και ανέπτυξε την παστερίωση για την ασφάλεια των τροφίμων. Δημιούργησε επίσης τα εμβόλια για τη λύσσα και τον άνθρακα, σώζοντας αμέτρητες ζωές ανθρώπων και ζώων.

Robert Koch
(1843-1910)
Ήταν Γερμανός γιατρός, που μαζί με τον Παστέρ, θεωρείται ιδρυτής της βακτηριολογίας. Ήταν ο πρώτος που απομόνωσε συγκεκριμένα βακτήρια που προκαλούν ασθένειες, ανακαλύπτοντας τους βακίλους του άνθρακα, της φυματίωσης (για την οποία πήρε Νόμπελ) και της χολέρας. Τα "Κριτήρια του Κοχ" έθεσαν τους κανόνες για την ταυτοποίηση παθογόνων.

Walter Reed
(1851–1902)
'Hταν γιατρός του αμερικανικού στρατού. Ηγήθηκε της επιτροπής που απέδειξε, κατά την κατασκευή της Διώρυγας του Παναμά, ότι ο κίτρινος πυρετός μεταδίδεται από τα κουνούπια (συγκεκριμένα το Aedes aegypti). Αυτή η ανακάλυψη-ορόσημο επέτρεψε την εξάλειψη της νόσου και την ολοκλήρωση του έργου.

Paracelsus
(1493–1541)
'Hταν Ελβετός γιατρός της Αναγέννησης που αμφισβήτησε τις αρχαίες θεωρίες του Γαληνού. Έφερε επανάσταση στην ιατρική, τονίζοντας τη σημασία της χημείας και της παρατήρησης. Εισήγαγε τη χρήση χημικών ουσιών και ορυκτών ως φαρμάκων, θέτοντας τα θεμέλια της σύγχρονης φαρμακολογίας και της τοξικολογίας.

Galen (Γαληνός)
(129μ.Χ–200 μ.Χ.)
'Hταν Έλληνας γιατρός που έδρασε στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Οι θεωρίες του, βασισμένες σε ανατομές ζώων, κυριάρχησαν απόλυτα στη δυτική ιατρική για πάνω από 1.300 χρόνια. Το έργο του κάλυψε την ανατομία, τη φυσιολογία και τη φαρμακολογία, αποτελώντας αδιαμφισβήτητη αυθεντία μέχρι την Αναγέννηση.

Tu Youyou
(1930-σήμερα)
Είναι Κινέζα φαρμακευτική χημικός. Κέρδισε το Βραβείο Νόμπελ Ιατρικής (2015) για την ανακάλυψη της αρτεμισινίνης, ενός φαρμάκου που σώζει εκατομμύρια ζωές από την ελονοσία. Εμπνευσμένη από την αρχαία κινεζική ιατρική, εξήγαγε την ουσία από το φυτό Artemisia annua, δημιουργώντας την πιο αποτελεσματική θεραπεία για την ασθένεια.

Santiago Ramón y Cajal
(1852–1934)
Ήταν Ισπανός νευροεπιστήμονας, βραβευμένος με Νόμπελ. Θεωρείται ο πατέρας της σύγχρονης νευροεπιστήμης, καθώς ήταν ο πρώτος που απέδειξε ότι το νευρικό σύστημα αποτελείται από μεμονωμένα κύτταρα (νευρώνες) και όχι ένα συνεχές δίκτυο. Οι απεικονίσεις του παραμένουν κλασικές.

Gertrude B. Elion
(1918-1999)
'Hταν Αμερικανίδα βιοχημικός και φαρμακολόγος, βραβευμένη με Νόμπελ. Ανέπτυξε μια επαναστατική μέθοδο «ορθολογικού σχεδιασμού φαρμάκων», δημιουργώντας στοχευμένες θεραπείες. Η δουλειά της οδήγησε σε φάρμακα για τη λευχαιμία (Mercaptopurine), τις μεταμοσχεύσεις (Azathioprine) και τον ιό του έρπητα (Acyclovir).

Rita Levi-Montalcini
(1909-2012)
'Hταν Ιταλίδα νευροβιολόγος, βραβευμένη με Νόμπελ Ιατρικής (1986) για την ανακάλυψη του νευρικού αυξητικού παράγοντα (NGF). Η έρευνά της, που διεξήχθη εν μέρει σε ένα αυτοσχέδιο εργαστήριο κατά τον Β' ΠΠ, αποκάλυψε πώς αναπτύσσονται τα νευρικά κύτταρα, ανοίγοντας δρόμους για τη θεραπεία νευροεκφυλιστικών ασθενειών.

Benjamin Spock
(1903–1998)
'Hταν Αμερικανός παιδίατρος, του οποίου το βιβλίο "Baby and Child Care" (1946) άλλαξε τον τρόπο ανατροφής των παιδιών. Προέτρεψε τους γονείς να είναι πιο ευέλικτοι, να δείχνουν στοργή και να εμπιστεύονται το ένστικτό τους, αντί να ακολουθούν αυστηρούς κανόνες. Επηρέασε εκατομμύρια γονείς παγκοσμίως.

Christiaan Barnard
(1922–2001)
'Hταν Νοτιοαφρικανός καρδιοχειρουργός που έγραψε ιστορία. Στις 3 Δεκεμβρίου 1967, στο Κέιπ Τάουν, ηγήθηκε της ομάδας που πραγματοποίησε την πρώτη επιτυχημένη μεταμόσχευση ανθρώπινης καρδιάς στον κόσμο. Αν και ο ασθενής έζησε 18 ημέρες, η επέμβαση άνοιξε τον δρόμο για τη μεταμοσχευτική χειρουργική.

Dorothy Hodgkin
(1910–1994)
'Ηταν Βρετανίδα βιοχημικός, βραβευμένη με Νόμπελ Χημείας (1964). Χρησιμοποιώντας την κρυσταλλογραφία ακτίνων Χ, προσδιόρισε την τρισδιάστατη δομή πολύπλοκων βιομορίων. Η χαρτογράφηση της πενικιλίνης, της βιταμίνης Β12 και (αργότερα) της ινσουλίνης από την ίδια, υπήρξε θεμελιώδης για την ιατρική και τη φαρμακολογία.

Willem Kolff
(1911–2009)
'Hταν Ολλανδός γιατρός, γνωστός ως ο πατέρας των τεχνητών οργάνων. Κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής, κατασκεύασε τον πρώτο λειτουργικό τεχνητό νεφρό, θεμελιώνοντας τη μέθοδο της αιμοκάθαρσης. Το έργο του έσωσε εκατομμύρια ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια και άνοιξε τον δρόμο για τις μεταμοσχεύσεις.

Fe del Mundo
(1911–2011)
'Hταν πρωτοπόρος παιδίατρος από τις Φιλιππίνες. Ήταν η πρώτη γυναίκα που έγινε δεκτή στην Ιατρική Σχολή του Χάρβαρντ (1936). Αφιέρωσε τη ζωή της στην παιδική υγεία, ιδρύοντας το πρώτο παιδιατρικό νοσοκομείο στη χώρα της και εφευρίσκοντας μια θερμοκοιτίδα από μπαμπού για αγροτικές περιοχές.

Daniel Hale Williams
(1856–1931)
'Hταν Αφροαμερικανός χειρουργός που έγραψε ιστορία το 1893. Πραγματοποίησε μία από τις πρώτες επιτυχημένες επεμβάσεις ανοιχτής καρδιάς στον κόσμο, ράβοντας μια πληγή στο περικάρδιο ενός ασθενούς. Ίδρυσε επίσης το νοσοκομείο Provident στο Σικάγο, το πρώτο νοσοκομείο στις ΗΠΑ χωρίς φυλετικές διακρίσεις.

Trotula of Salerno
(11ος/12ος αιώνας)
Ήταν μια μορφή που συνδέεται με την Ιατρική Σχολή του Σαλέρνο. Θεωρείται πρωτοπόρος στη γυναικολογία και τη μαιευτική. Τα κείμενα που αποδίδονται σε αυτήν, όπως το "Παθήσεις των Γυναικών", αμφισβήτησαν τα ταμπού της εποχής και αποτέλεσαν βασικά εγχειρίδια για τη γυναικεία υγεία για αιώνες.

Margaret Sanger
(1879–1966)
'Hταν Αμερικανίδα ακτιβίστρια και νοσοκόμα. Θεωρείται η ιδρύτρια του κινήματος για τον έλεγχο των γεννήσεων. Άνοιξε την πρώτη κλινική αντισύλληψης στις ΗΠΑ και ίδρυσε οργανώσεις που εξελίχθηκαν στη σημερινή Planned Parenthood. Το έργο της ήταν καθοριστικό για τα αναπαραγωγικά δικαιώματα των γυναικών.

Alexis Carrel
(1873–1944)
'Hταν Γάλλος χειρουργός και βιολόγος, βραβευμένος με Νόμπελ Ιατρικής (1912). Έφερε επανάσταση στη χειρουργική των αγγείων, αναπτύσσοντας νέες τεχνικές ραφής που επέτρεψαν τις μεταμοσχεύσεις οργάνων. Το έργο του πάνω στην εξωσωματική κυκλοφορία (perfusion) άνοιξε τον δρόμο για τη διατήρηση οργάνων.

Virginia Henderson
(1897–1996)
'Hταν Αμερικανίδα νοσοκόμα, γνωστή ως η «Πρώτη Κυρία της Νοσηλευτικής». Ο ορισμός της για τη νοσηλευτική — να βοηθά το άτομο (υγιές ή άρρωστο) να εκτελεί δραστηριότητες που συμβάλλουν στην υγεία ή την ανάρρωσή του — έγινε παγκοσμίως αποδεκτός και άλλαξε τη φιλοσοφία της φροντίδας.

William Harvey
(1578–1657)
'Ηταν Άγγλος γιατρός που έφερε επανάσταση στη φυσιολογία. Στο έργο του "De Motu Cordis" (1628), απέδειξε για πρώτη φορά με ακρίβεια ότι η καρδιά λειτουργεί ως αντλία που προωθεί το αίμα σε ένα κλειστό κυκλοφορικό σύστημα σε όλο το σώμα, καταρρίπτοντας τις θεωρίες του Γαληνού.

Ludwik Fleck
(1896–1961)
'Ηταν Πολωνός μικροβιολόγος και φιλόσοφος της επιστήμης. Είναι γνωστός για την ανάπτυξη της έννοιας του «συλλογικού ύφους σκέψης» (thought collective). Υποστήριξε ότι η επιστημονική γνώση δεν είναι αντικειμενική, αλλά διαμορφώνεται κοινωνικά και ιστορικά από την κοινότητα των ερευνητών.

Gerty Cori
(1896–1957)
'Hταν Αυστροαμερικανίδα βιοχημικός. Έγινε η πρώτη γυναίκα στις ΗΠΑ που κέρδισε Βραβείο Νόμπελ Ιατρικής (1947), μαζί με τον σύζυγό της Carl. Η έρευνά τους αποκάλυψε τον «Κύκλο του Cori», τον μηχανισμό με τον οποίο το σώμα μεταβολίζει τους υδατάνθρακες (γλυκόζη), θεμελιώδης ανακάλυψη για τον διαβήτη.

John Snow
(1813–1858)
'Hταν Άγγλος γιατρός, που θεωρείται πατέρας της σύγχρονης επιδημιολογίας. Κατά την επιδημία χολέρας στο Λονδίνο το 1854, αμφισβήτησε τη θεωρία του «μιάσματος». Χαρτογραφώντας τα κρούσματα, απέδειξε ότι η νόσος μεταδιδόταν από μια μολυσμένη αντλία νερού, θεμελιώνοντας τη σημασία της δημόσιας υγιεινής.

Helen Brooke Taussig
(1898–1986)
'Hταν Αμερικανίδα γιατρός, ιδρύτρια του τομέα της παιδιατρικής καρδιολογίας. Ήταν πρωτοπόρος στη διάγνωση συγγενών καρδιοπαθειών. Σε συνεργασία με τους Blalock και Thomas, ανέπτυξε την επέμβαση Blalock-Taussig, την πρώτη επιτυχημένη χειρουργική θεραπεία για την κυανωτική νόσο ("blue baby syndrome").

Antonia Novello
(1944-σήμερα)
Είναι Πορτορικανή γιατρός. Το 1990, έγραψε ιστορία ως η πρώτη γυναίκα και η πρώτη Ισπανόφωνη (Λατίνα) που διορίστηκε Γενική Ιατρός (Surgeon General) των Ηνωμένων Πολιτειών. Επικεντρώθηκε σε θέματα δημόσιας υγείας που αφορούσαν τις γυναίκες, τα παιδιά και τις μειονότητες.

Frederick Banting
(1891-1941)
'Hταν Καναδός γιατρός, βραβευμένος με Νόμπελ. Μαζί με τον Charles Best, ανακάλυψε την ινσουλίνη το 1921. Αυτή η ορμόνη αποδείχθηκε η πρώτη αποτελεσματική θεραπεία για τον διαβήτη, μετατρέποντας μια θανατηφόρα ασθένεια σε διαχειρίσιμη πάθηση και σώζοντας εκατομμύρια ζωές.

Alice Catherine Evans
(1881–1975)
'Hταν Αμερικανίδα μικροβιολόγος. Ήταν η πρώτη που απέδειξε ότι το βακτήριο Brucella abortus, που προκαλούσε αποβολές στα βοοειδή, μπορούσε να μολύνει και τον άνθρωπο (προκαλώντας βρουκέλλωση ή μελιταίο πυρετό) μέσω του μη παστεριωμένου γάλακτος. Η έρευνά της οδήγησε στην υιοθέτηση της παστερίωσης.

Thomas Hodgkin
(1798–1866)
Ήταν Βρετανός ιατρός και παθολόγος, από τους πρωτοπόρους της προληπτικής ιατρικής. Ενώ εργαζόταν στο Guy's Hospital στο Λονδίνο, το 1832, περιέγραψε μια συγκεκριμένη μορφή καρκίνου του λεμφικού συστήματος. Η πάθηση αυτή, που χαρακτηρίζεται από τη διόγκωση των λεμφαδένων, ονομάστηκε «λέμφωμα Hodgkin» προς τιμήν του, αναγνωρίζοντας την πρωτοποριακή του παρατήρηση.

Rachel Carson
(1907–1964)
'Hταν Αμερικανίδα θαλάσσια βιολόγος, συγγραφέας και οικολόγος. Το βιβλίο της Silent Spring (Σιωπηλή Άνοιξη, 1962) κατήγγειλε τις καταστροφικές επιπτώσεις της αλόγιστης χρήσης συνθετικών φυτοφαρμάκων, όπως το DDT, στο περιβάλλον και τη δημόσια υγεία. Το έργο της θεωρείται θεμελιώδες, καθώς πυροδότησε το παγκόσμιο περιβαλλοντικό κίνημα.

James Parkinson
(1755–1824)
Ήταν Άγγλος χειρουργός, γεωλόγος και πολιτικός ακτιβιστής. Το 1817 δημοσίευσε το δοκίμιο "An Essay on the Shaking Palsy" (Δοκίμιο για την Τρομώδη Παράλυση), όπου περιέγραψε για πρώτη φορά με λεπτομέρεια τα χαρακτηριστικά συμπτώματα (τρόμος, βραδυκινησία, ακαμψία) της νευροεκφυλιστικής πάθησης που σήμερα φέρει το όνομά του (Νόσος του Πάρκινσον).

Henrietta Lacks
(1920–1951)
Ήταν Αφροαμερικανίδα γυναίκα, η οποία χωρίς να το γνωρίζει, έγινε πηγή αθανασίας για την ιατρική έρευνα. Τα καρκινικά κύτταρα που ελήφθησαν κατά τη θεραπεία της (τα «HeLa cells») ήταν τα πρώτα ανθρώπινα κύτταρα που καλλιεργήθηκαν με επιτυχία στο εργαστήριο. Χρησιμοποιήθηκαν για την ανάπτυξη εμβολίων (π.χ. πολιομυελίτιδα), τη χαρτογράφηση γονιδίων και την έρευνα για τον καρκίνο.

Antonie van Leeuwenhoek
(1632-1723)
'Hταν Ολλανδός έμπορος και αυτοδίδακτος επιστήμονας. Θεωρείται ο «Πατέρας της Μικροβιολογίας». Χρησιμοποιώντας πανίσχυρα, χειροποίητα μικροσκόπια, ήταν ο πρώτος που παρατήρησε και περιέγραψε μικροοργανισμούς (όπως βακτήρια και πρωτόζωα), τους οποίους ονόμασε «ζωύφια» (animalcules), ανοίγοντας έναν εντελώς νέο κόσμο για την επιστήμη.

Ernest Chain
(1906–1979)
'Hταν Γερμανο-Βρετανός βιοχημικός. Κέρδισε το Βραβείο Νόμπελ (1945) μαζί με τον Fleming και τον Florey. Ενώ ο Fleming ανακάλυψε την πενικιλίνη, ο Chain ήταν καθοριστικός στην απομόνωση, τον καθαρισμό και την ανάπτυξη μεθόδων για τη μαζική παραγωγή της, μετατρέποντάς την σε φάρμακο.

Μάχη (Ανδρομάχη) Παπανικολάου
(1890-1982)
'Hταν η σύζυγος και η πιο στενή, αφοσιωμένη συνεργάτης του Γεωργίου Παπανικολάου. Εργάστηκε ακούραστα δίπλα του για δεκαετίες ως τεχνικός στο εργαστήριο και ήταν συχνά η πρώτη εθελόντρια για τη λήψη δειγμάτων. Η αθόρυβη αλλά καθοριστική συμβολή της ήταν θεμελιώδης για την επιτυχία και την ανάπτυξη του Τεστ Παπ.

Hildegard of Bingen
(1098–1179)
'Hταν Γερμανίδα ηγουμένη, μύστρια και πολυμαθής του Μεσαίωνα. Συνέγραψε σημαντικά ιατρικά και βοτανολογικά κείμενα (όπως το Physica), βασισμένα σε μια ολιστική προσέγγιση που συνδύαζε τη φυσική θεραπεία (βότανα, δίαιτα) με τη θεολογία. Το έργο της αποτελεί πολύτιμη πηγή για τη μεσαιωνική ιατρική.

Maurice Hilleman
(1919–2005)
'Ηταν Αμερικανός μικροβιολόγος, ο οποίος πιθανώς έσωσε περισσότερες ζωές από οποιονδήποτε άλλο επιστήμονα του 20ού αιώνα, παραμένοντας όμως σχεδόν άγνωστος στο ευρύ κοινό. Ανέπτυξε πάνω από 40 εμβόλια, συμπεριλαμβανομένων των περισσότερων που χρησιμοποιούνται σήμερα, όπως για την ιλαρά, την παρωτίτιδα, την ερυθρά (MMR), την ηπατίτιδα Α και Β.

Albert Sabin
(1906–1993)
'Hταν Πολωνο-Αμερικανός ιατρικός ερευνητής. Ανέπτυξε το ευρέως χρησιμοποιούμενο από του στόματος εμβόλιο κατά της πολιομυελίτιδας (OPV), το οποίο χρησιμοποιεί εξασθενημένους ζωντανούς ιούς. Το εμβόλιό του (σε σταγόνες) ήταν ευκολότερο στη χορήγηση και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην παγκόσμια εκστρατεία εξάλειψης της νόσου.

Sir James Young Simpson
(1811–1870)
Ήταν Σκωτσέζος μαιευτήρας. Ήταν ο πρώτος που απέδειξε τις αναισθητικές ιδιότητες του χλωροφορμίου το 1847. Υπερασπίστηκε σθεναρά τη χρήση του στη μαιευτική (για τον «ανώδυνο τοκετό»), παρά τις ιατρικές και θρησκευτικές αντιρρήσεις. Η χρήση του από τη Βασίλισσα Βικτώρια κατέστησε τη μέθοδο ευρέως αποδεκτή.

Florence R. Sabin
(1871–1953)
Ήταν Αμερικανίδα ανατόμος και ερευνήτρια. Ήταν η πρώτη γυναίκα που έγινε τακτική καθηγήτρια στην Ιατρική Σχολή Johns Hopkins. Η έρευνά της παρείχε θεμελιώδεις γνώσεις για την προέλευση του λεμφικού συστήματος. Αργότερα, ως υπέρμαχος της δημόσιας υγείας, μεταμόρφωσε το σύστημα υγείας του Κολοράντο.

Sigmund Freud
(1856-1939)
'Hταν Αυστριακός νευρολόγος, γνωστός ως ο πατέρας της ψυχανάλυσης. Αν και οι θεωρίες του (όπως το ασυνείδητο, το Οιδιπόδειο σύμπλεγμα και η ερμηνεία των ονείρων) είναι αμφιλεγόμενες, η επιρροή του στην ψυχολογία, την ψυχιατρική και τον δυτικό πολιτισμό του 20ού αιώνα υπήρξε τεράστια.

Charles Nicolle
(1866–1936)
'Hταν Γάλλος βακτηριολόγος, διευθυντής του Ινστιτούτου Παστέρ στην Τύνιδα. Κέρδισε το Βραβείο Νόμπελ Ιατρικής (1928) για την ανακάλυψή του ότι ο εξανθηματικός τύφος δεν μεταδίδεται απευθείας, αλλά μέσω του ενδιάμεσου ξενιστή της ψείρας του σώματος. Αυτό έσωσε αμέτρητες ζωές σε στρατούς και φυλακές.

Mary Edwards Walker
(1832–1919)
'Hταν Αμερικανίδα χειρουργός, υπέρμαχος των δικαιωμάτων των γυναικών και πολέμιος της δουλείας. Υπηρέτησε ως χειρουργός κατά τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο και αιχμαλωτίστηκε. Είναι η μόνη γυναίκα στην ιστορία των ΗΠΑ που έχει τιμηθεί με το Μετάλλιο της Τιμής (Medal of Honor).

Sushruta
(περ. 800-600 π.Χ.)
Ήταν αρχαίος Ινδός γιατρός, γνωστός ως ο «Πατέρας της Χειρουργικής». Στο κείμενό του, Sushruta Samhita, περιέγραψε πάνω από 300 χειρουργικές επεμβάσεις και 120 εργαλεία, συμπεριλαμβανομένων εξελιγμένων τεχνικών ρινοπλαστικής (πλαστικής μύτης), οι οποίες επηρέασαν την ιατρική για αιώνες.

Αλκμαίων ο Κροτωνιάτης
(περ. 5ος αιώνας π.Χ.)
Ήταν Έλληνας προσωκρατικός φιλόσοφος και ιατρικός ερευνητής. Ήταν ο πρώτος που πρότεινε ότι ο εγκέφαλος, και όχι η καρδιά, είναι το κέντρο της νόησης και των αισθήσεων. Πραγματοποίησε ανατομές σε ζώα και ανακάλυψε τους οπτικούς νευρικούς πόρους, συμβάλλοντας στην κατανόηση του νευρικού συστήματος.

Ηρόφιλος
(περ. 335-280 π.Χ.
Ήταν Έλληνας γιατρός της Αλεξανδρινής σχολής, γνωστός ως ο «Πατέρας της Ανατομίας». Ήταν ένας από τους πρώτους που πραγματοποίησε συστηματικές ανατομές σε ανθρώπινα πτώματα. Διέκρινε τους κινητικούς από τους αισθητικούς νεύρους και περιέγραψε με ακρίβεια τον εγκέφαλο.

Imhotep
(περ. 27ος αιώνας π.Χ.)
Ήταν Αιγύπτιος πολυμαθής, αρχιτέκτονας και γιατρός. Θεωρείται από πολλούς ο πρώτος καταγεγραμμένος γιατρός στην ιστορία, προηγούμενος του Ιπποκράτη κατά 2.200 χρόνια. Θεοποιήθηκε μετά τον θάνατό του ως θεός της ιατρικής. Το έργο του, αν και χαμένο, πιστεύεται ότι έθεσε τις βάσεις της αιγυπτιακής ιατρικής.
Ανανεώνεται κάθε Τετάρτη!