Ήταν Βρετανός ιατρός και παθολόγος, από τους πρωτοπόρους της προληπτικής ιατρικής. Ενώ εργαζόταν στο Guy's Hospital στο Λονδίνο, το 1832, περιέγραψε μια συγκεκριμένη μορφή καρκίνου του λεμφικού συστήματος. Η πάθηση αυτή, που χαρακτηρίζεται από τη διόγκωση των λεμφαδένων, ονομάστηκε «λέμφωμα Hodgkin» προς τιμήν του, αναγνωρίζοντας την πρωτοποριακή του παρατήρηση.

'Hταν Αμερικανίδα θαλάσσια βιολόγος, συγγραφέας και οικολόγος. Το βιβλίο της Silent Spring (Σιωπηλή Άνοιξη, 1962) κατήγγειλε τις καταστροφικές επιπτώσεις της αλόγιστης χρήσης συνθετικών φυτοφαρμάκων, όπως το DDT, στο περιβάλλον και τη δημόσια υγεία. Το έργο της θεωρείται θεμελιώδες, καθώς πυροδότησε το παγκόσμιο περιβαλλοντικό κίνημα.

Ήταν Άγγλος χειρουργός, γεωλόγος και πολιτικός ακτιβιστής. Το 1817 δημοσίευσε το δοκίμιο "An Essay on the Shaking Palsy" (Δοκίμιο για την Τρομώδη Παράλυση), όπου περιέγραψε για πρώτη φορά με λεπτομέρεια τα χαρακτηριστικά συμπτώματα (τρόμος, βραδυκινησία, ακαμψία) της νευροεκφυλιστικής πάθησης που σήμερα φέρει το όνομά του (Νόσος του Πάρκινσον).

Ήταν Αφροαμερικανίδα γυναίκα, η οποία χωρίς να το γνωρίζει, έγινε πηγή αθανασίας για την ιατρική έρευνα. Τα καρκινικά κύτταρα που ελήφθησαν κατά τη θεραπεία της (τα «HeLa cells») ήταν τα πρώτα ανθρώπινα κύτταρα που καλλιεργήθηκαν με επιτυχία στο εργαστήριο. Χρησιμοποιήθηκαν για την ανάπτυξη εμβολίων (π.χ. πολιομυελίτιδα), τη χαρτογράφηση γονιδίων και την έρευνα για τον καρκίνο.

'Hταν Ολλανδός έμπορος και αυτοδίδακτος επιστήμονας. Θεωρείται ο «Πατέρας της Μικροβιολογίας». Χρησιμοποιώντας πανίσχυρα, χειροποίητα μικροσκόπια, ήταν ο πρώτος που παρατήρησε και περιέγραψε μικροοργανισμούς (όπως βακτήρια και πρωτόζωα), τους οποίους ονόμασε «ζωύφια» (animalcules), ανοίγοντας έναν εντελώς νέο κόσμο για την επιστήμη.

'Hταν Γερμανο-Βρετανός βιοχημικός. Κέρδισε το Βραβείο Νόμπελ (1945) μαζί με τον Fleming και τον Florey. Ενώ ο Fleming ανακάλυψε την πενικιλίνη, ο Chain ήταν καθοριστικός στην απομόνωση, τον καθαρισμό και την ανάπτυξη μεθόδων για τη μαζική παραγωγή της, μετατρέποντάς την σε φάρμακο.

'Hταν η σύζυγος και η πιο στενή, αφοσιωμένη συνεργάτης του Γεωργίου Παπανικολάου. Εργάστηκε ακούραστα δίπλα του για δεκαετίες ως τεχνικός στο εργαστήριο και ήταν συχνά η πρώτη εθελόντρια για τη λήψη δειγμάτων. Η αθόρυβη αλλά καθοριστική συμβολή της ήταν θεμελιώδης για την επιτυχία και την ανάπτυξη του Τεστ Παπ.

'Hταν Γερμανίδα ηγουμένη, μύστρια και πολυμαθής του Μεσαίωνα. Συνέγραψε σημαντικά ιατρικά και βοτανολογικά κείμενα (όπως το Physica), βασισμένα σε μια ολιστική προσέγγιση που συνδύαζε τη φυσική θεραπεία (βότανα, δίαιτα) με τη θεολογία. Το έργο της αποτελεί πολύτιμη πηγή για τη μεσαιωνική ιατρική.

'Ηταν Αμερικανός μικροβιολόγος, ο οποίος πιθανώς έσωσε περισσότερες ζωές από οποιονδήποτε άλλο επιστήμονα του 20ού αιώνα, παραμένοντας όμως σχεδόν άγνωστος στο ευρύ κοινό. Ανέπτυξε πάνω από 40 εμβόλια, συμπεριλαμβανομένων των περισσότερων που χρησιμοποιούνται σήμερα, όπως για την ιλαρά, την παρωτίτιδα, την ερυθρά (MMR), την ηπατίτιδα Α και Β.

'Hταν Πολωνο-Αμερικανός ιατρικός ερευνητής. Ανέπτυξε το ευρέως χρησιμοποιούμενο από του στόματος εμβόλιο κατά της πολιομυελίτιδας (OPV), το οποίο χρησιμοποιεί εξασθενημένους ζωντανούς ιούς. Το εμβόλιό του (σε σταγόνες) ήταν ευκολότερο στη χορήγηση και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην παγκόσμια εκστρατεία εξάλειψης της νόσου.

Ήταν Σκωτσέζος μαιευτήρας. Ήταν ο πρώτος που απέδειξε τις αναισθητικές ιδιότητες του χλωροφορμίου το 1847. Υπερασπίστηκε σθεναρά τη χρήση του στη μαιευτική (για τον «ανώδυνο τοκετό»), παρά τις ιατρικές και θρησκευτικές αντιρρήσεις. Η χρήση του από τη Βασίλισσα Βικτώρια κατέστησε τη μέθοδο ευρέως αποδεκτή.

Ήταν Αμερικανίδα ανατόμος και ερευνήτρια. Ήταν η πρώτη γυναίκα που έγινε τακτική καθηγήτρια στην Ιατρική Σχολή Johns Hopkins. Η έρευνά της παρείχε θεμελιώδεις γνώσεις για την προέλευση του λεμφικού συστήματος. Αργότερα, ως υπέρμαχος της δημόσιας υγείας, μεταμόρφωσε το σύστημα υγείας του Κολοράντο.

'Hταν Αυστριακός νευρολόγος, γνωστός ως ο πατέρας της ψυχανάλυσης. Αν και οι θεωρίες του (όπως το ασυνείδητο, το Οιδιπόδειο σύμπλεγμα και η ερμηνεία των ονείρων) είναι αμφιλεγόμενες, η επιρροή του στην ψυχολογία, την ψυχιατρική και τον δυτικό πολιτισμό του 20ού αιώνα υπήρξε τεράστια.

'Hταν Γάλλος βακτηριολόγος, διευθυντής του Ινστιτούτου Παστέρ στην Τύνιδα. Κέρδισε το Βραβείο Νόμπελ Ιατρικής (1928) για την ανακάλυψή του ότι ο εξανθηματικός τύφος δεν μεταδίδεται απευθείας, αλλά μέσω του ενδιάμεσου ξενιστή της ψείρας του σώματος. Αυτό έσωσε αμέτρητες ζωές σε στρατούς και φυλακές.

'Hταν Αμερικανίδα χειρουργός, υπέρμαχος των δικαιωμάτων των γυναικών και πολέμιος της δουλείας. Υπηρέτησε ως χειρουργός κατά τον Αμερικανικό Εμφύλιο Πόλεμο και αιχμαλωτίστηκε. Είναι η μόνη γυναίκα στην ιστορία των ΗΠΑ που έχει τιμηθεί με το Μετάλλιο της Τιμής (Medal of Honor).

Ήταν αρχαίος Ινδός γιατρός, γνωστός ως ο «Πατέρας της Χειρουργικής». Στο κείμενό του, Sushruta Samhita, περιέγραψε πάνω από 300 χειρουργικές επεμβάσεις και 120 εργαλεία, συμπεριλαμβανομένων εξελιγμένων τεχνικών ρινοπλαστικής (πλαστικής μύτης), οι οποίες επηρέασαν την ιατρική για αιώνες.

Ήταν Έλληνας προσωκρατικός φιλόσοφος και ιατρικός ερευνητής. Ήταν ο πρώτος που πρότεινε ότι ο εγκέφαλος, και όχι η καρδιά, είναι το κέντρο της νόησης και των αισθήσεων. Πραγματοποίησε ανατομές σε ζώα και ανακάλυψε τους οπτικούς νευρικούς πόρους, συμβάλλοντας στην κατανόηση του νευρικού συστήματος.

Ήταν Έλληνας γιατρός της Αλεξανδρινής σχολής, γνωστός ως ο «Πατέρας της Ανατομίας». Ήταν ένας από τους πρώτους που πραγματοποίησε συστηματικές ανατομές σε ανθρώπινα πτώματα. Διέκρινε τους κινητικούς από τους αισθητικούς νεύρους και περιέγραψε με ακρίβεια τον εγκέφαλο.

Ήταν Αιγύπτιος πολυμαθής, αρχιτέκτονας και γιατρός. Θεωρείται από πολλούς ο πρώτος καταγεγραμμένος γιατρός στην ιστορία, προηγούμενος του Ιπποκράτη κατά 2.200 χρόνια. Θεοποιήθηκε μετά τον θάνατό του ως θεός της ιατρικής. Το έργο του, αν και χαμένο, πιστεύεται ότι έθεσε τις βάσεις της αιγυπτιακής ιατρικής.