Χρειάστηκε να φτάσει το 1993 ώστε οι ΗΠΑ, μέσω του NIH Revitalization Act, να καταστήσουν υποχρεωτική τη συμμετοχή γυναικών σε κλινικές μελέτες. Μέχρι τότε, η πλειονότητα των φαρμάκων και των θεραπευτικών δοσολογιών βασιζόταν αποκλειστικά σε δεδομένα από άνδρες, αγνοώντας βασικές βιολογικές διαφορές.

Μόλις το 2023 επιστημονική μελέτη του Πανεπιστημίου OHSU εξέτασε για πρώτη φορά την απορροφητικότητα σε σερβιέτες, ταμπόν και κυπελλάκια περιόδου με αληθινό ανθρώπινο αίμα αντί για αλατούχο διάλυμα. Η καθυστέρηση αυτή αναδεικνύει το ιστορικό έλλειμμα βασικής ιατρικής έρευνας γύρω από τη γυναικεία υγεία.

Σχεδόν το 11% του παγκόσμιου ΑΕΠ απορροφάται ετησίως από τη δημόσια και ιδιωτική υγεία, ποσό που αγγίζει τα 10 τρισεκατομμύρια δολάρια. Παρά το τεράστιο αυτό μέγεθος, πάνω από το 80% των κονδυλίων συγκεντρώνεται στις πλουσιότερες χώρες, διατηρώντας τεράστιες υγειονομικές ανισότητες σε παγκόσμιο επίπεδο.

Οι παγκόσμιες δαπάνες για την υγεία υπερδιπλασιάστηκαν τις τελευταίες δεκαετίες, φτάνοντας τα 9,8 τρισεκατομμύρια δολάρια από 4,5 τρισεκατομμύρια το 2000. Η ραγδαία αυτή αύξηση αποτυπώνει τις αυξανόμενες ανάγκες περίθαλψης, τη γήρανση του πληθυσμού αλλά και το διαρκώς διογκούμενο κόστος των νέων ιατρικών τεχνολογιών.